سیستم اعلام حریق متعارف به صورت کلی از یک پنل مرکزی تشکیل شده است. این دستگاه کاربردی به دستگاه آلارم و هشدار در میان عموم مردم شناخته شده است. زمانی که آتشسوزی در یک ساختمان صورت میگیرد، این دستگاه از طریق آلارم و هشدارهای صوتی و نوری به افرادی که در آن ساختمان هستند، هشدار میدهد.
دقت نمایید، انرژی مورد نیاز پنل مرکزی اعلام حریق متعارف از برق تامین میگردد. اما این دستگاه مجهز به باتری نیز میباشد، که در صورت قطعی برق بتواند به فعالیت خود ادامه دهد.
در سیستم اعلام حریق متعارف استفاده از روشهای صحیح در سیمکشی سیستم بسیار موضوع مهم و قابل توجهی نیز میباشد. حتما به این موضوع توجه ویژه داشته باشید، که در صورت عدم استفاده از کابلهای استاندارد و مناسب برای سیمکشی سیستم اعلام حریق متعارف، در صورت ایجاد آتشسوزی در مکانی که سیستم در آن پایه ریزی شده است، به درستی عمل نخواهد کرد. از جمله موارد دیگری که در طراحی یک سیستم اعلام حریق مهم است، نحوه سیمکشی بدون اشکال میباشد.
در مرحله اول سیمکشی جهت طراحی یک سیستم اعلام حریق متعارف باید کابل مورد نظر سیستم را تهیه نمود. لازم است، بدانید کابلهایی که در سیستم اعلان حریق مورد استفاده قرار میگیرند در دو نوع دستهبندی میشوند، که عبارتند از:
کابل نوع 1: کابلهایی که بعد از آتشسوزی مورد استفاده قرار نمیگیرند مانند کابلهای دتکتورها و شستیها
کابل نوع 2: کابلهایی که بعد از آتشسوزی مورد استفاده قرار میگیرند مانند کابلهای منبع تغذیه، آژیرها و چراغها
در تجهیزاتی که کابل نوع یک به کار میرود، میتوان گفت از کابلهای استفاده میشود،که دارای قطر 5.1 میلیمتری به همراه روکش و عایق پروتودور باشد. این نکته را همیشه در ذهن خود داشته باشید، که در محلها و مکانهایی که امکان دارد ضربه، ساییدگی و یا جویده شدن کابل توسط موجودات زنده بوجود آید، بایستی حتما از کابلهایی استفاده شود، که دارای غلاف مکانیکی نیز میباشند.
و اما در تجهیزاتی که در سیمکشی آنها از کابل نوع دو استفاده میشود، میتوان گفت کابل همان کابل نوع یک میباشد، با این تفاوت که محافظ مکانیکی اضافی مانند لولههای فولادی بر روی آن وجود داشته باشد. یا اینکه در داخل لولههای پی وی سی در زیر حداقل 12 میلیمتر گچ به صورت توکار قرار داده شود. در تصویر زیر میتوانید هر دو نوع کابلی که در سیمکشی سیستم اعلام حریق مورد استفاده قرار میگیرد، را مشاهده نمایید.
همچنین در تصویر زیر قسمتهای مختلف یک کابل در سیستم اعلام حریق متعارف به نمایش گذاشته شده است.
در هنگام کابلکشی سیستم اعلام حریق متعارف بایستی حتما به یک سری نکات مهم توجه نمایید، این نکات عبارتند از:
قبل از اینکه شروع به طراحی و نقشهکشی یک سیستم اعلام حریق متعارف نمایید، ابتدا بایستی با تمامی استانداردهای موجود در مورد تجهیزات سیستم اعلام حریق آگاهی کامل داشته باشید، و تمامی آن موارد را در نظر بگیرید. در طراحی یک سیستم اعلام حریق ابتدا باید علائم اختصاری در نقشه سیستمهای اعلام حریق آشنا باشید. در تصویر زیر علائم اختصاری را میتوانید مشاهده نمایید.
در تصویر زیر یک نقشه سیستم اعلام حریق بر روی یک پلن ساختمانی با 7 واحد مجزا برای شما به نمایش گذاشته شده است.


بر روی پایه دتکتورها پیچهای اتصال برای تغذیه ورودی – و + و دو عدد پیچ اتصال به منظور دتکتور بعدی و یا مقاومت انتهای خط نیز وجود خواهد داشت.
لازم به ذکر است، یک عدد پیچ جهت اتصال نیز برای چراغ اندیکاتور نیز وجود دارد. همیشه به همراه دتکتور بسته به نوع آن یک عدد پایه مناسب به همراه نقشه جهت اتصال آن به پنل مرکزی ارائه میگردد. در زیر یک نقشه سیمکشی دتکتور در سیستم اعلام حریق متعارف به نمایش گذاشته شده است.
همانطور که در تصویر بالا مشخص است، تمامی دتکتورها در یک سیستم اعلام حریق متعارف توسط دو رشته سیم به دتکتور دیگر و یا به پنل مرکزی متصل شدهاند.
پایه یک و دو ورودی و پایه دو و چهار خروجیهای ولتاژ تغذیه نیز میباشند. در نقشه بالا چراغ ریموت اندیکاتور نیز در هر آشکارساز به پایههای سه و چهار متصل شده است. و قابل مشاهده است، که در انتهای مسیر نیز مقاومت انتهای خط متصل گردیده است.
آژیرها یا وسایل آلارم دهنده به صورت معمول در یک سیستم اعلام حریق متعارف به ورودی تابلئ مرکزی متصل میگردد. و ضروری است، یک مقاومت انتهای خط یه دو سر آژیر نیز متصل گردد. لازم به ذکر است، در این قسمت چراغهای استروب لایت به موازات آژیرها در مدار متصل میشوند. همچنین میتوان گفت در اینجا از نقشه سیمکشی دتکتور برای سیمکشی چراغ ریموت اندیکاتور استفاده میشود.
برای اجرای یک سیستم اعلام حریق بایستی بر طبق مراحل زیر عمل نمایید:
برگرفته از سایت آکادمی کسب و کار برقی